Τραυλισμός

Τραυλισμός

Γράφει η Βαρβάρα Ξυδού, Ψυχολόγος – Οικογενειακή Σύμβουλος, Τμήμα Ψυχολογικής Συμβουλευτικής για το Παιδί και την Οικογένεια, Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Ο τραυλισμός είναι μία από τις συχνότερες διαταραχές του λόγου, και συνήθως την εμφανίζουν παιδιά προσχολικής ηλικίας. Εκδηλώνεται με διαταραχή στο ρυθμό, τη μελωδία και την ταχύτητα της ομιλίας. Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρεις μορφές τραυλισμού: 1) Κλονική μορφή, όπου το παιδί επαναλαμβάνει τις πρώτες συλλαβές των λέξεων, 2) Τονική μορφή, όπου το παιδί επαναλαμβάνει τον πρώτο φθόγγο της λέξης, 3) Μεικτή μορφή, στην οποία υπερτερούν άλλοτε τα στοιχεία του κλονικού και άλλοτε τα στοιχεία του τονικού τραυλισμού. Συχνά συνυπάρχουν τικ ή γκριμάτσες στην προσπάθεια του παιδιού να μιλήσει. Δεν εμφανίζεται όταν το παιδί τραγουδάει, ψιθυρίζει, μιλάει αργά ή όταν παίζει μόνο του. Είναι ένα ιδιαίτερα επίμονο σύμπτωμα και μπορεί να οφείλεται σε οργανικούς ή/και ψυχολογικούς, περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Ο τραυλισμός, εκτός από την ένταση και το άγχος που προκαλεί στο ίδιο το παιδί, προκαλεί ένταση και στους γονείς, οι οποίοι αγωνιούν για το παιδί τους και νιώθουν συχνά ένοχοι για τη δυσκολία του να μιλήσει. Αυτά τα συναισθήματα μεταδίδονται στο παιδί λεκτικά ή μη λεκτικά και αυτό δυσχεραίνει την κατάσταση, καθώς το ίδιο νιώθει μειονεκτικά, φορτίζεται συναισθηματικά και αισθάνεται ότι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των γονιών του. Μπορεί τότε να έχει διάφορες αντιδράσεις όπως: επιθετικότητα, απόσυρση, εξάρτηση από το γονιό, άρνηση να μιλήσει, νυχτερινή ενούρηση. Όλα τα παραπάνω επηρεάζουν την καθημερινότητα του παιδιού, τη σχέση του με τους συνομηλίκους, την επίδοση του στο σχολείο και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, ο οποίος όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο δύσκολο είναι να σταματήσει.

Για την καλύτερη αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής χρειάζεται η οικογένεια να συνεργαστεί στενά με ειδικούς ψυχικής υγείας, προκειμένου να εντοπιστούν οι λόγοι που συντηρούν ή ακόμα και επιδεινώνουν τον τραυλισμό. Η παρέμβαση στους γονείς με στόχο να τροποποιηθεί η στάση τους απέναντι στο παιδί μπορεί να τους ανακουφίσει, και αυτό θα έχει ως συνέπεια να μειωθεί το άγχος του παιδιού που τραυλίζει, και να αναπτυχθεί ο λόγος του όσο το δυνατόν καλύτερα. Συχνά υποστηρίζεται ότι ο τραυλισμός είναι ένα πρόβλημα που χρειάζεται μόνο λογοθεραπευτική αντιμετώπιση, όμως αυτό είναι μία λανθασμένη αντίληψη. Η ψυχολογική υποστήριξη του παιδιού είναι απαραίτητη, καθώς ο τραυλισμός είναι μία ψυχοσωματική διαταραχή.