Ινομυώματα και υπογονιμότητα

Ινομυώματα και υπογονιμότητα

Γράφει ο Θωμάς Τσούμπης, Μαιευτήρας - Γυναικολόγος Επιστημονικός Διευθυντής Ενδοσκοπικού Τμήματος, ΓΑΙΑ Μαιευτική - Γυναικολογική

Τα ινομυώματα της μήτρας μπορούν να είναι μονήρη ή πολλαπλά και να διαφοροποιούνται, ανάλογα με τη θέση τους και με τις διαστάσεις τους. Η πιθανότητα εμφάνισής τους αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας. Τρεις στις τέσσερις γυναίκες θα εμφανίσουν ινομυώματα σε κάποια στιγμή της ζωής τους, όμως, ένα πολύ μικρό ποσοστό αυτών των γυναικών θα παρουσιάσει τελικώς προβλήματα υπογονιμότητας, λόγω αυτών.

Τα ινομυώματα της μήτρας εντοπίζονται στο τοίχωμα (ενδοτοιχωματικά), στην εξωτερική επιφάνεια (υποορογόνια) και εντός της κοιλότητας της μήτρας (υποβλεννογόνια). Τα τελευταία είναι, συνήθως, αυτά, που δημιουργούν τα προβλήματα υπογονιμότητας. Εάν, για παράδειγμα, βρίσκονται στο εσωτερικό της μήτρας ή στο εσωτερικό μιας σάλπιγγας, ακόμα και αν είναι μικρών διαστάσεων, είναι σε θέση να εμποδίσουν το ταξίδι των σπερματοζωαρίων και να καταστήσουν δύσκολη την εμφύτευση του εμβρύου. Μπορεί, έτσι, να μειώσουν την πιθανότητα εγκυμοσύνης ή να τη σταματήσουν, εάν αυτή επιτευχθεί. Λιγότερο επικίνδυνα είναι τα υποορογόνια ινομυώματα, γιατί βρίσκονται εκτός της κοιλότητας της μήτρας, αλλά και τα ενδοτοιχωματικά, που βρίσκονται εντός του τοιχώματος της μήτρας. Τα τελευταία μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, μόνο εάν έχουν μεγάλες διαστάσεις (8-10 εκατοστά) και μόνο εάν εκτοπίζουν την κοιλότητα της μήτρας.

Τα συμπτώματα, που συνοδεύουν την ύπαρξη ινομυωμάτων, είναι μητρορραγίες, αίσθημα βάρους στο κάτω μέρος της κοιλιάς, συχνουρία, εντερικούς πόνους, όπως και πόνο, κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Οι περισσότερες περιπτώσεις διαγιγνώσκονται κατά την εξέταση ρουτίνας από το γυναικολόγο, με την ψηλάφηση ή το κολπικό υπερηχογράφημα.

Τι μπορεί να συμβεί τώρα, εάν υπάρχει εγκυμοσύνη και διαπιστωθεί η ύπαρξη ινομυωμάτων;

Τα ινομυώματα αυξάνουν τον όγκο τους, υπό την επίδραση των οιστρογόνων, που είναι αυξημένα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό μπορεί, μερικές φορές, να προκαλέσει προβλήματα στην εγκυμοσύνη, κυρίως εάν ο πλακούντας έχει διεισδύσει βαθιά στο μυομήτριο (διεισδυτικός πλακούντας), ή εάν τα ινομυώματα εμποδίζουν, λόγω θέσης, την έξοδο του εμβρύου, κατά τη διάρκεια του τοκετού ή της καισαρικής τομής.

Η αντιμετώπιση των ινομυωμάτων, σήμερα, γίνεται λαπαροσκοπικά, αλλά θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η ηλικία της γυναίκας, δεδομένου ότι μετά την αφαίρεσή τους, για 6-8 μήνες, θα πρέπει να αποφύγει την εγκυμοσύνη, για να μπορέσει η μήτρα να αποκατασταθεί πλήρως. Συνεπώς, εάν η ηλικία της γυναίκας είναι, για παράδειγμα 25 έτη, καλό είναι να γίνεται άμεσα η αφαίρεση των ινομυωμάτων, ενώ εάν είναι 40, η απόφαση για τη διεξαγωγή της λαπαροσκοπικής ινομυωματεκτομής θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική και να γίνεται, μόνο εάν είναι απολύτως απαραίτητη.