ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ – ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ – ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ

Τι είναι η Διαφραγματοκήλη;

Η διαφραγματοκήλη είναι μία από τις αιτίες της Γαστρο-Οισοφαγικής Παλινδρόμησης ή ΓΟΠΣτο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου υπάρχει μία κυκλοτερής μυϊκή στιβάδα που λέγεται Κατώτερος Οισοφαγικός Σφιγκτήρας (ΚΟΣ), η οποίος περιβάλλεται από τις μυϊκές ίνες του διαφράγματος. Στα φυσιολογικά άτομα, το διάφραγμα υποβοηθά τον ΚΟΣ να βρίσκεται συνεχώς σε σύσπαση εμποδίζοντας την παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου προς τον οισοφάγο, και χαλαρώνει μόνο κατά την κατάποση. Ο ΚΟΣ ενεργεί σα μία μονόδρομη βαλβίδα, επιτρέποντας τη δίοδο του φαγητού στο στομάχι και όχι το αντίθετο.

Στη διαφραγματοκήλη, το οισοφαγικό χίασμα (άνοιγμα των σκελών) του διαφράγματος είναι μεγαλύτερο του κανονικού και επιτρέπει τη μετατόπιση του οισοφάγου προς το θώρακα, με αποτέλεσμα να ακυρώνεται ο σφιγκτηριακός μηχανισμός και να επιτρέπεται η παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου (ΓΟΠ). 

Τι είναι η ΓΟΠ;

Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) είναι η ροή του περιεχομένου του στομάχου στον οισοφάγο ή και στο φάρυγγα. Η νόσος της Γάστρο Οισοφαγικής Παλινδρόμησης (GERD, Gastro-Εsophageal Reflux Disease) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες παλινδρομήσεις των οξέων του στομάχου προς τον οισοφάγο προκαλώντας βλάβες στο τοίχωμα του οισοφάγου και συμπτώματα όπως αδιαθεσία, δυσπεψία, πόνο ή καύσο χαμηλά στο θώρακα, δυσκαταποσία και έμετο.

Η νόσος ΓΟΠ (GERD) είναι χρόνια πάθηση. Όταν ξεκινήσει, συνήθως διαρκεί για πάντα. Η βλάβη στο τοίχωμα (επιθήλιο) του οισοφάγου είναι επίσης χρόνια, αλλά και αναστρέψιμη εφόσον χορηγηθεί θεραπεία. Εντούτοις, αν μετά την αποκατάσταση του τοιχώματος του οισοφάγου, η θεραπεία διακοπεί, οι  βλάβες στον κατώτερο οισοφάγο θα επανεμφανιστούν στη πλειοψηφία των ασθενών μέσα σε λίγους μήνες. Συνεπώς, η θεραπεία της ΓΟΠ, λαμβάνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα είτε αδιάκοπα για κάποιους ειδικούς.

Άτομα με περισσότερα από 2-3 επεισόδια παλινδρόμησης την εβδομάδα θεωρούνται ότι πάσχουν από την Γαστρο-οισοφαγική Παλινδρομική Νόσο. Το συχνότερο σύμπτωμα της παλινδρόμησης είναι το οπισθοστερνικό καύσος (heartburn) το οποίο χαρακτηρίζεται από αίσθημα καύσους ή πίεσης στο μέσον του θώρακα, που συχνά αντανακλά προς το φάρυγγα. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Παλινδρόμηση οξέος
  • Αίσθημα όξινης γεύσης στο φάρυγγα
  • Δυσφαγία (δυσκολία στην κατάποση)
  • Οδυνοφαγία (πόνος στην κατάποση)
  • Επίμονη λαρυγγίτιδα και βράγχος φωνής
  • Επίμονος πονόλαιμος
  • Χρόνιος βήχας ειδικά τη νύχτα
  • Άσθμα
  • Αίσθημα θερμότητας στο στομάχι συνοδευόμενο από ποσότητα υγρού στο στόμα
  • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του αναπνευστικού
  • Επιδείνωση παθήσεων των δοντιών
  • Χρόνια ιγμορίτιδα

Ποιοι οι παράγοντες κινδύνου για τη ΓΟΠ;

Οι διατροφικές συνήθειες του ατόμου είναι δυνατό να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της ΓΟΠ.

Συγκεκριμένα ορισμένες τροφές όπως τα τηγανητά και λιπαρά φαγητά, τα καρυκεύματα, η σοκολάτα, τα αναψυκτικά, ο καφές, το αλκοόλ, οι όξινοι χυμοί όπως πορτοκαλιού, μπορούν να εξασθενίσουν τη σύσπαση του ΚΟΣ και να προκαλέσουν τα συμπτώματα της παλινδρόμησης των γαστρικών οξέων.

Ορισμένες μελέτες αναφέρουν ότι το κάπνισμα  έχει αρνητική επίδραση στον ΚΟΣ.

Η παχυσαρκία αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη της ΓΟΠ.

Η χρόνια αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση όπως συμβαίνει με το χρόνιο βήχα, τη δυσκοιλιότητα ή την άρση βάρους επιτείνει την παλίνδρομη πορεία του περιεχομένου του στομάχου προς τον οισοφάγο ενώ μπορεί να προκαλέσει διαφραγματοκήλη.

Το στρες επιτείνει τα συμπτώματα της ΓΟΠ, διότι ενισχύει την οξύτητα στις εκκρίσεις του στομάχου.

Με ανάλογο τρόπο στο σύνδρομο Zollinger-Ellison είναι αυξημένη η οξύτητα των εκκρίσεων  του στομάχου και  οφείλεται στην υπερέκκριση της γαστρίνης από καλοήθη όγκο του παγκρέατος (γαστρίνωμα)

Επίσης σε κάποιες καταστάσεις τα συμπτώματα της ΓΟΠ είναι εντονότερα. Πιο συγκεκριμένα, στη κύηση, τα υψηλότερα ορμονικά επίπεδα της προγεστερόνης, προκαλούν μια χαλάρωση στον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα ενώ παράλληλα αυξάνεται η ενδοκοιλιακή πίεση καθώς το έμβρυο μεγαλώνει. Και οι δύο αυτοί παράγοντες ενισχύουν την παλίνδρομη πορεία των οξέων του στομάχου. Με ανάλογο τρόπο, ασθενείς με νοσήματα που εξασθενίζουν τον ΚΟΣ (όπως σκληρόδερμα ή νόσοι του κολλαγόνου) είναι επιρρεπείς στο να αναπτύξουν ΓΟΠ.

Ποιες οι επιπλοκές της ΓΟΠ;

Η χρόνια παλινδρόμηση των οξέων του στομάχου προς τον κατώτερο οισοφάγο είναι δυνατόν να προκαλέσει:

  • Οισοφαγίτιδα
  • Έλκη στον κατώτερο οισοφάγο
  • Στένωση του οισοφάγου
  • Χρόνια Αιμορραγία
  • Λαρυγγίτιδα – Πνευμονία από εισρόφηση
  • Μεταπλασία του επιθηλίου του οισοφάγου  (οισοφάγος Barrett)
  • Καρκινογένεση

Πώς θεραπεύεται η νόσος ΓΟΠ;

Η θεραπεία της νόσου ΓΟΠ περιλαμβάνει τρεις   θεραπευτικές φάσεις:

  1. Συντηρητική αντιμετώπιση της ΓΟΠ

Ο πιο απλός τρόπος να αντιμετωπιστεί η ΓΟΠ είναι ο συνδυασμός αλλαγών των διατροφικών συνηθειών που περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

  • Η απώλεια βάρους συστήνεται σε ΟΛΟΥΣ τους ασθενείς. Το αυξημένο σωματικό βάρος, επιτείνει τη παλίνδρομη ροή των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.
  • Αποφύγετε τις τροφές που επιδεινώνουν τη παλινδρόμηση. Σε αυτές περιλαμβάνονται τα λιπαρά και τηγανητά, η σάλτσα ντομάτας, η σοκολάτα, ο χυμός πορτοκαλιού, το αγελαδινό γάλα, η μέντα, το αλκοόλ, το σκόρδο και το κρεμμύδι, ο καφές, τα τσάι, τα πικάντικα και τα καρυκεύματα.
  • Μη ξαπλώνετε αμέσως μετά τη λήψη του γεύματος.
  • Ανυψώστε το κεφάλι κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η κλινήρης θέση του σώματος υποβοηθά τη παλίνδρομη πορεία των γαστρικών υγρών. Με την ανύψωση της κεφαλής, η βαρύτητα βοηθά να επιστρέφουν τα γαστρικά υγρά στο στομάχι.
  • Λαμβάνετε μικρά γεύματα το βράδυ ώστε να έχει αδειάσει ο στόμαχος μέχρι να πλαγιάσετε.
  • Λαμβάνετε μικρότερα γεύματα, τα οποία επιτρέπουν λιγότερη διάταση του στομάχου και κατά συνέπεια μειωμένες  περιοδικές χαλαρώσεις του οισοφαγικού σφιγκτήρα (ΚΟΣ).
  • Αποφύγετε το κάπνισμα.
  • Αποφύγετε το στρες.
  • Αποφύγετε τα πολύ στενά ρούχα στη μέση.
  1. Από του στόματος φαρμακευτική αγωγή

Εάν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τις αλλαγές στον τρόπο ζωής χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή για την εξουδετέρωση των οξέων του στομάχου καθώς και τη μείωση της ποσότητας των οξέων που παράγονται στο στομάχι. Μία σειρά από σκευάσματα είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της οξύτητας των εκκρίσεων του στομάχου. Τα πιο δημοφιλή φάρμακα είναι τα απλά αντιόξινα, οι αναστολείς υποδοχέων ισταμίνης (H2Blockers), και οι αποκλειστές αντλίας πρωτονίων (Proton Pump Inhibitors – PPIs).

  1. Χειρουργική Επέμβαση (ενίσχυση του σφιγκτηριακού μηχανισμού του οισοφάγου).

Η αντιπαλινδρομική χειρουργική επέμβαση είναι πολύ αποτελεσματική για την θεραπεία των συμπτωμάτων της  ΓΟΠ και επιτρέπει την επούλωση του βλεννογόνου του οισοφάγου. Επίσης προστατεύει από τις επιπλοκές της ΓΟΠ  και είναι ο μοναδικός τρόπος πρόληψης του καρκίνου στον οισοφάγο (αδενοκαρκίνωμα).

Στις ενδείξεις της χειρουργικής θεραπείας της ΓΟΠ περιλαμβάνονται οι εξής:

  • Σοβαρή ή επιπλεγμένη νόσος μη ανταποκρινόμενη στην αντιπαλινδρομική αγωγή
  • Σοβαρή ή επιπλεγμένη νόσος που απαιτεί συνεχή μακροχρόνια θεραπεία
  • Οι απαγορευτικές περιπτώσεις για λήψη PPIs
  • Η πεπτική στένωση μη ανταποκρινόμενη στη φαρμακευτική ή ενδοσκοπική αγωγή
  • Η «αλκαλική» παλινδρόμηση
  • Η ευμεγέθης διαφραγματοκήλη
  • Τα άτυπα ή εξωοισοφαγικά συμπτώματα (άσθμα, χρόνιος βήχας, προκάρδιο άλγος, εισρόφηση) οφειλόμενα σε ΓΟΠ.

H Θολοπλαστική Nissen (ή θολοπτύχωση, ή αντιπαλινδρομική χειρουργική) φέρει το όνομα της από τον Rudolf Nissen που έκανε την επέμβαση για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 50’ για τη θεραπεία της διαφραγματοκήλης και της παραοισοφαγικής κήλης. Με την τεχνική αυτή ανατάσσεται και διορθώνεται η διαφραγματοκήλη, συμπλησιάζουν τα σκέλη του διαφράγματος με ενισχυτικές ραφές και ενδυναμώνεται η βαλβίδα του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα ΚΟΣ. Προκειμένου να εμποδιστεί η υποτροπή της μετακίνησης του οισοφάγου προς το θώρακα, γίνεται κινητοποίηση του θόλου του στομάχου ο οποίος τυλίγεται και σταθεροποιείται, γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο (360ο).  Άλλες παρόμοιες τεχνικές έχουν αναπτυχθεί όπως η Dor (πρόσθια 180ο-200ο) και η Toupet (270ο).  

Η χειρουργική διόρθωση της διαφραγματοκήλης είναι πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και των επιπλοκών της ΓΟΠ.

Στα πλεονεκτήματα της χειρουργικής επέμβασης περιλαμβάνονται τα εξής:

  • Καταργεί τη χρήση φαρμάκων
  • Παύει τη παλινδρόμηση
  • Παύει το οπισθοστερνικό καύσος
  • Σταματά το θωρακικό άλγος
  • Σταματά το χρόνιο βήχα
  • Σταματά τη χρόνια λαρυγγίτιδα
  • Βελτιώνει το άσθμα
  • Επιτρέπει φυσιολογικό ύπνο
  • Επιτρέπει τη κατανάλωση «απαγορευμένων» τροφίμων και αλκοόλ
  • Επιτρέπει τη φυσική άσκηση

Με ποιες μεθόδους γίνεται αποκατάσταση της Διαφραγματοκήλης;

  1. Ανοικτή Αποκατάσταση Διαφραγματοκήλης

Η ανοικτή επέμβαση της αποκατάστασης της διαφραγματοκήλης είναι ιδιαίτερα τραυματική επέμβαση, διότι ο χειρουργός είναι αναγκασμένος να πραγματοποιήσει μια μεγάλη κάθετη τομή στο επάνω μέρος της κοιλιάς προκειμένου να επέμβει στο διάφραγμα και στο άνω μέρος του στομάχου. Το μετεγχειρητικό άλγος είναι σημαντικό και καταπολεμάται με ισχυρά παυσίπονα που πολλές φορές διατηρούν τον ασθενή σε καταστολή. Έτσι ο ασθενής δε μπορεί να κινητοποιηθεί γρήγορα με αποτέλεσμα οι λοιμώξεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού να είναι συχνές με παράταση της νοσηλείας του.

  1. Λαπαροσκοπική θολοπλαστική Nissen

Από το 1990 και μετά η «ανοικτή» χειρουργική της Γ.Ο.Π. έχει αντικατασταθεί από τη λαπαροσκοπική τεχνική, με καλύτερα αποτελέσματα και μηδαμινές πιθανότητες για διεγχειρητικές επιπλοκές. Για τη λαπαροσκοπική αντιμετώπιση της Γ.Ο.Π. χρησιμοποιούμε 4-5 μικρές τομές (5 χιλιοστών) στο δέρμα, χωρίς να γίνει διατομή μυών. Το λαπαροσκόπιο, το οποίο είναι συνδεδεμένο με μία υπερσύγχρονη μικροσκοπική βιντεοκάμερα, επιτρέπει στον χειρουργό να βλέπει τα εσωτερικά όργανα του ασθενούς σε μεγέθυνση 10-15 φορών σε μια οθόνη. Ο χειρουργός εκτελεί την επέμβαση με μακριά λεπτά εργαλεία. Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκόπησης είναι:

  • Λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος
  • Βραχύτερη νοσηλεία
  • Ταχύτερη επιστροφή σε στερεή δίαιτα
  • Ταχύτερη ανάρρωση
  • Μικρότερη απώλεια αίματος 
  • Ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικών επιπλοκών που σχετίζονται με το τραύμα (διαπύηση, διάσπαση, κήλη, χρόνιο άλγος)
  •  Περιορισμός των μετεγχειρητικών συμφύσεων
  • Βέλτιστο κοσμητικό αποτέλεσμα

Μελέτες, αλλά και η μεγάλη μας εμπειρία, έχουν δείξει ότι οι ασθενείς απαλλάσσονται τελείως ή έχουν σαφή βελτίωση των συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, αμέσως μετά την επέμβαση.

  1. Ρομποτική Θολοπλαστική Nissen

Η ρομποτική Nissen αποτελεί εξέλιξη της λαπαροσκοπικής και εφαρμόζεται στην Ελλάδα από το 2006 από το χειρουργό Κ. Μ. Κωνσταντινίδη στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών.  Στη ρομποτική μέθοδο πραγματοποιούνται πάλι μικροτομές των 5-8 χιλιοστών, ωστόσο το χειρουργικό πεδίο είναι πλέον σταθερό και ο χειρουργός νιώθει μεγάλη ελευθερία στα χέρια του, σαν να είχε την κοιλιά ανοικτή μπροστά του. Ο κίνδυνος να μετατραπεί το χειρουργείο σε ανοικτό είναι ακόμα μικρότερος, ενώ η επέμβαση διεξάγεται με ευκολία ακόμα και σε υπέρβαρους ασθενείς καθώς και σε αυτούς με ευμεγέθεις διαφραγματοκήλες.

Η ρομποτική Nissen διατηρεί όλα τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής σε σχέση με την ανοιχτή και επιπλέον προσφέρει:

  • Τριδιάστατη έγχρωμη και σταθερή οπτική εικόνα υψηλής ευκρίνειας (HD) που δίνει την αίσθηση ότι τα μάτια και χέρια του χειρουργού βρίσκονται μέσα στο σώμα του ασθενούς.
  • Ελάχιστη παρέμβαση στο σώμα του ασθενούς με τομές που δεν ξεπερνούν τα 5mm.
  • Απόλυτη ευελιξία εργαλείων και ακρίβεια κινήσεων σε επίπεδο χιλιοστού με εξάλειψη του φυσικού τρόμου των χεριών μέσω ηλεκτρονικού φίλτρου. Οι κινήσεις είναι σταθερές και ακριβείς και αποφεύγεται έτσι ο τραυματισμός σημαντικών ενδοκοιλιακών οργάνων όπως ο σπλήνας, το ήπαρ, το δωδεκαδάκτυλο κ.τ.λ. κατά τη διάρκεια της παρασκευής του παχέος εντέρου.
  • Ελαχιστοποίηση φυσικής κόπωσης χειρουργού (ο οποίος χειρουργεί καθιστός στην κονσόλα) ιδιαίτερα σε μεγάλης διάρκειας επεμβάσεις.
  • Δυνατότητα σταθερής και ασφαλούς ανύψωσης του ήπατος με ειδικό ρομποτικό εργαλείο, τον έλεγχο του οποίου έχει ο χειρουργός της κονσόλας. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται πιθανές τρώσεις στο ηπατικό παρέγχυμα και ο χειρουργός έχει τον έλεγχο του χειρουργικού πεδίου.
  • Μικρότερη πιθανότητα μετατροπής του χειρουργείου σε ανοικτό.
  • Άριστη αναγνώριση και διατήρηση των πολύ σημαντικών πνευμονογαστρικών νεύρων (nerve sparing technique) όπως και των κλάδων τους, ο τραυματισμός των οποίων μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στη φυσιολογική πέψη των τροφών.
  • Ακριβής αναγνώριση και παρασκευή των αγγείων προς το στόμαχο, το ήπαρ ή τον σπλήνα, τα οποία βρίσκονται σε μικρή απόσταση από το πεδίο της χειρουργικής επέμβασης.
  • Η τρισδιάστατη όραση βοηθά σημαντικά στην αναγνώριση των νεύρων της περιοχής, ειδικά των κάδων του πνευμονογαστρικού νεύρου οι οποίοι βρίσκονται πάνω στην πρόσθια και οπίσθια επιφάνεια του κατώτερου οισοφάγου. Ο τραυματισμός αυτών των νεύρων έχει επίπτωση στη φυσιολογική διαδικασία της πέψης των τροφών.  
  • Δυνατότητα να χειρουργηθούν εύκολα ακόμα και υπερβολικά παχύσαρκα άτομα (Δείκτης Μάζας Σώματος >60) εξαιτίας της σταθερότητας των ρομποτικών εργαλείων έναντι των αυξημένων ενδοκοιλιακών και τοιχωματικών πιέσεων.
  • Δυνατότητα εκτεταμένης λύσης των συμφύσεων ειδικά έπειτα από χρόνια φλεγμονή στη περιοχή του κατώτερου οισοφάγου καθώς και στις ευμεγέθεις διαφραγματοκήλες όπου μεγάλο ποσοστό του στομάχου εισέρχεται στο θώρακα. Η ακρίβεια στις κινήσεις του χειρουργού με τη βοήθεια των ρομποτικών εργαλείων προφυλάσσει την ακεραιότητα του οισοφάγου που συνήθως συμφύεται στενά με το ήπαρ και το στόμαχο. 
  • Πλήρη και αναίμακτη κινητοποίηση του θόλου του στομάχου.
  • Δυνατότητα πραγματοποίησης ενδοκοιλιακής συρραφής με μεγάλη εργονομία.  Αυτό εξασφαλίζει τη μακρόχρονη αντοχή στη σύγκλειση των σκελών του διαφράγματος και τη θολοπλαστική, ενώ παράλληλα μειώνει σημαντικά το χρόνο του χειρουργείου. 
  • Δημιουργία «χαλαρής» θολοπλαστικής. Η υπερβολική τάση στη συρραφή της θολοπτύχωσης του στομάχου μπορεί να προκαλέσει μετεγχειρητικές επιπλοκές όπως έμετο και δυσφαγία. Η θολοπλαστική πρέπει να είναι χαλαρή γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο, τόση ώστε να χωράει ένα ρομποτικό εργαλείο κάτω από αυτή. Προκειμένου να επιτευχθεί η χαλαρή θολοπλαστική, απαιτείται καλή κινητοποίηση του θόλου του στομάχου.
  • Με τη χρήση του υπερσύγχρονου συστήματος δημιουργίας πνευμοπεριτοναίου “Air-Seal” που διαθέτει η ομάδα μας, η επέμβαση διεξάγεται σε πολύ χαμηλότερες ενδοκοιλιακές πιέσεις (8-10mmHg). Αυτή η λεπτομέρεια είναι ουσιαστική, διότι οι χαμηλότερες πιέσεις ελαχιστοποιούν την επιβάρυνση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος καθιστώντας την επέμβαση ασφαλέστερη σε ασθενείς με αυξημένο σωματικό βάρος και σε αυτούς με καρδιοαναπνευστικά νοσήματα. Επίσης όσο μικρότερη είναι η πίεση στο εσωτερικό της κοιλιάς κατά τη διάρκεια της επέμβασης, τόσο μειώνεται ο μετεγχειρητικός πόνος για τον ασθενή.  Ταυτόχρονα το σύστημα Air-Seal διατηρεί το πνευμοπεριτόναιο σταθερό και προστατεύει το χειρουργικό πεδίο του χειρουργού ακόμα και κατά τη διάρκεια παρατεταμένης αναρρόφησης.  
  • Εξειδικευμένα ρομποτικά εργαλεία με σύγχρονο σχεδιασμό όπως το Vessel Sealer που εμείς χρησιμοποιούμε, επιτρέπουν την ασφαλή απολίνωση μεγάλων αγγείων όπως των γαστρικών αγγείων του μείζονος τόξου του στομάχου και των βραχέων γαστρικών αρτηριών προς το σπλήνα. To vessel sealer είναι ρομποτικό αρθρωτό εργαλείο μιας χρήσης με δυνατότητα να απολινώνει και να διαχωρίζει ιστούς και αγγεία με απόλυτη ακρίβεια ακόμα και σε δυσπρόσιτα σημεία.
  • Το σύστημα da Vinci  εξελίσσεται ραγδαία μαζί με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Μέσα στη τελευταία μόνο δεκαετία έχουν γίνει καινοτομίες στην ποιότητα της εικόνας, την εργονομία του συστήματος, την ποιότητα και το είδος των διαθέσιμων εργαλείων, ενώ έχουν προστεθεί πολυάριθμες αναβαθμίσεις στο λογισμικό. Όλες αυτές οι εξελίξεις έχουν ως απώτερο στόχο την ασφάλεια και την καλύτερη ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Πώς θα είμαι μετά το χειρουργείο;

Οι περισσότεροι ασθενής αισθάνονται καλά και κινητοποιούνται από το κρεβάτι μέσα σε λίγες ώρες. Η κινητοποίηση μειώνει τον κίνδυνο της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης, γι’ αυτό και επιδιώκεται μόλις ο ασθενής αισθανθεί ότι μπορεί να σταθεί στα πόδια του. Κάποια συχνά συμπτώματα μετά το χειρουργείο είναι η ζάλη, η καταβολή δυνάμεων, το κοιλιακό άλγος και η ενόχληση στο λαιμό, τα περισσότερα εκ των οποίων υποχωρούν μέσα στο πρώτο 12ωρο.

Η νοσηλεία με τη ρομποτική μέθοδο ελαττώνεται στις 24 ώρες. Κατά την έξοδο, ο ασθενής ήδη αισθάνεται άνετα, κινείται και τρώει με ασφάλεια. Ταυτόχρονα δίδεται ιατρική συνταγή, κυρίως για κάποιο παυσίπονο και διατροφικές οδηγίες. Δεν απαιτούνται φάρμακα κατά της παλινδρόμησης όπως αντιόξινα και PPIs. Η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες, με την προϋπόθεση ότι αποφεύγεται η άρση βάρους, επιτυγχάνεται μέσα σε λίγες μόνο μέρες.

Ποιοι οι πιθανοί κίνδυνοι της χειρουργικής αποκατάστασης της διαφραγματοκήλης;

Στις πιθανές επιπλοκές της αποκατάστασης της διαφραγματοκήλης περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:

  • Αιμορραγία
  • Στένωση του κατώτερου οισοφάγου και δυσφαγία
  • Τρώση στον οισοφάγο, το στόμαχο, το σπλήνα
  • Λοίμωξη του χειρουργικού τραύματος
  • Θρομβοφλεβίτιδα   των κάτω άκρων
  • Αντιδράσεις στα φάρμακα ή στη  νάρκωση

Η ρομποτική θολοπλαστική  Nissen μειώνει σημαντικά τους παραπάνω κινδύνους.

  • Τα αγγεία ελέγχονται μεγεθυμένα και τρισδιάστατα και απολινώνονται πριν αιμορραγήσουν ενώ αποφεύγονται οι τρώσεις σε μεγάλα αγγεία ή σπλάχνα.
  • Η πιθανότητα λοίμωξης περιορίζεται με την ελαχιστοποίηση του χειρουργικού τραύματος. 
  • Η τεχνική ενδοσωματικής συρραφής της αναστόμωσης είναι εξίσου ανθεκτική με αυτή της ανοικτής χειρουργικής. Η δημιουργία «χαλαρής» θολοπλαστικής περιορίζει την επιπλοκή δυσφαγίας και δυσκατάποσης.
  • Η γρήγορη κινητοποίηση του αρρώστου από το κρεβάτι μειώνει τον κίνδυνο της εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδας.
  • Η πιθανότητα ανάπτυξης μετεγχειρητικής κήλης σχεδόν μηδενίζεται.
  • Η δημιουργία συμφύσεων μετεγχειρητικά είναι ασφαλώς μειωμένη συγκριτικά με την ανοικτή χειρουργική.

Κ. Μ. Κωνσταντινίδης, MD,PhD,FACS, Διευθυντής Γενικής, Λαπαροσκοπικής, Ρομποτικής και Βαριατρικής Χειρουργικής Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Λίγα λόγια για την ομάδα Κ. Κωνσταντινίδη

  • Ο Δρ. Κωνσταντινίδης έχει τεράστια χειρουργική εμπειρία που από το 1989 μέχρι σήμερα ξεπερνά τις 15.000 λαπαροσκοπικές επεμβάσεις.
  • Είναι ο πρώτος χειρουργός στην Ελλάδα που χειρουργεί ρομποτικά από το 2006 και μέσα σε 8 χρόνια έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 1100 ρομποτικές επεμβάσεις.
  • Έχει πραγματοποιήσει εκατοντάδες επεμβάσεις στον κατώτερο οισοφάγο  τόσο για καλοήθη όσο και για κακοήθη νοσήματα, εκ των οποίων περισσότερες από 200 με τη ρομποτική μέθοδο.
  • Το 2012 πραγματοποίησε την πρώτη διεθνώς ρομποτική θολοπλαστική Nissen μιας τομής με απόλυτη επιτυχία σε νεαρή γυναίκα που λάμβανε επί σειρά ετών φάρμακα (PPIs). Η επέμβαση ανακοινώθηκε σε πολυάριθμα διεθνή συνέδρια.
  • Το Σεπτέμβριο του 2012 στη Βοστώνη έλαβε τιμητική διάκριση από το SRS (Society of Robotic Surgery) και SLS (Society of Laparosendoscopic Surgery) ως ένας από τους καλύτερους ρομποτικούς χειρουργούς του κόσμου.
  • Έχει τεράστια εμπειρία στην χειρουργική ασθενών με παχυσαρκία. Το 2012 η Παγκόσμια Ομοσπονδία Χειρουργικής της Νοσογόνου Παχυσαρκίας  (IFSO Accreditation) του απένειμε τον τίτλο αριστείας.
  • Είναι ιδρυτής και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ρομποτικής Χειρουργικής και της Εταιρείας Ρομποτικής Χειρουργικής Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEERSS) και έχει εκπαιδεύσει Έλληνες και ξένους χειρουργούς στις τεχνικές της λαπαροσκόπησης και ρομποτικής χειρουργικής.
  • Είναι επιβλέπων καθηγητής (proctor) ρομποτικής χειρουργικής εξειδικευμένων κέντρων του εξωτερικού (Γαλλία, Ελβετία, Ρουμανία, Βουλγαρία κ.α.).
  • Η ομάδα του περιλαμβάνει αναισθησιολόγους, χειρουργούς, γυναικολόγο, διατροφολόγο και ψυχολόγο. Όλοι οι συμμετέχοντες στις χειρουργικές επεμβάσεις –ιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό– έχουν λάβει ειδική εκπαίδευση στη ρομποτική χειρουργική στο Στρασβούργο της Γαλλίας, την Ιταλία και σε άλλες χώρες.